MediaVrijheid

Een vraag die we ons maar eens serieus moeten stellen. Ons land is een parlementaire democratie dus eigenlijk zou de burger de baas moeten zijn. Wij bepalen tenslotte wie regeert en die keuze kunnen we maken aan de hand van partij-programma’s. Maar van partij-programma’s komt weinig terecht, dat weten we inmiddels ook. Principes worden verruild voor een beetje macht of een leukere baan want zo werkt het nu eenmaal in onze hofstad ‘s-Gravenhage.

Ook als een regeringsleider aan de kant wordt gezet omdat hij klaarblijkelijk onbetrouwbaar is, zoals Fred Teeven, heten zijn collega-politici in de Tweede Kamer hem weer welkom met bloemen in de hand. De opzij gezette Ivo Opstelten werd als held geroemd tijdens een partijcongres van de VVD.  Was hij een held voor zijn volk of voor de collega-politici?

Nee, de burger bepaalt weinig tot niets. Wie een keuze maakt aan de hand van een partij-programma komt bedrogen uit. Er komt tenslotte weinig of niets van terecht.

Hoe hoort het? Eenvoudig opgesomd kiezen wij, de burgers, de leden van de Tweede Kamer. Een meerderheid van die Tweede Kamer vormt een coalitie en die stellen de regeringsleiders aan. De regeringsleiders maken wetsvoorstellen en die moeten weer terug naar de Tweede Kamer voor goedkeuring. De wetten worden vervolgens gehandhaafd door de uitvoerders waarvan de politie uiteraard de meest bekende is. Tot zover de theorie.

Nu de praktijk: de politie “adviseert“, gevraagd of ongevraagd, bestuurders. Denk maar eens aan de “bedreigde burgemeesters“. Geen van hen is rechtstreeks bedreigd of zelfs maar benaderd. De informatie kwam van politie die via het OM een waarschuwing doorspeelde. Vervolgens moest politie en marechaussee de burgervaders “beschermen”.

Denk maar eens aan het OMG beleid. De politie schrijft “verhalen”, importeert informatie uit het buitenland, bundelt dit in een mooi rapport en noemt het vervolgens “empirisch onderzoek”. Vervolgens schrijven ze adviezen voor bestuurders. Schitterend voorbeeld is een citaat uit het “Operationeel plan van aanpak 1%-motorclubs, geschreven door de politie”: “Met een herzien bestemmingsplan kan een onteigening gestart worden en kan de WVG gelegd worden. Effect is groot aangezien daarmee de motorclub wegbestemd kan worden.“. Politie “adviseert” hier dus de bestuurder om de instrumenten te leveren die zij weer uit kunnen voeren.

Een schoolvoorbeeld van een “uitvoerder” die zich bemoeit met de wetgever is de korpschef Bouman: “Hoogste politiebaas wil aparte wetgeving voor agenten“. En waarom? Er worden nauwelijks politie-agenten vervolgd. Het OM seponeert zo’n beetje alles en als er een succesvolle artikel 12 procedure wordt bewandelt is de “eis” van het OM vrijspraak. Ons kent ons en “bescherm de onzen” druipt ervan af. Ook de methoden die gehanteerd worden tijdens zo’n artikel 12 procedure zoals verduisteren van bewijzen, leugenachtige proces-verbalen e.d. liegen er niet om.

Het afgelopen weekend werd weer een hoogtepunt bereikt: Tijdens de eerste competitieronde van de eredivisie gooit de politie roet in het eten. Het merendeel van de wedstrijden kan of mag niet doorgaan omdat de politie haar werk weigert te doen. Honderdduizenden liefhebbers hebben maanden hier naar uitgekeken, misschien wel miljoenen. Maar de politie staat boven wet, wetgever en, dat is het allerergste, boven de burger en haar belangen.

Wie regeert er werkelijk in ons land? Waar begint de definitie “POLITIESTAAT“?

Met al de problemen en tegenwerking lijkt het soms niet langer leuk om lid te zijn van een motorclub. Niets is echter minder waar. Ik zou het clubleven en de lifestyle niet willen missen, voor geen goud. Maar hoe ziet er dat leven uit? Dat wordt vaak vergeten. Een weekend van een member:

Vrijdag is de dag voor business. Samen met mijn broeder naar Den Haag om te kijken of we in een gesprek met het ministerie iets kunnen veranderen aan het walgelijke OMG-beleid. Hoe dat verliep lees je hier: Ministerie van Justitie en Veiligheid.  Maar de ride erheen en het korte samenzijn met onze neven van de Black Sheep zijn gewoon om van te genieten. De eerste kilometers zitten erop en het weekend is, ondanks het teleurstellende resultaat, op de weg terug gewoon begonnen.

‘S-avonds is het tijd voor CLUBNIGHT! Helaas, zoals bekend, zijn we ons stekje in Breda kwijt dus de wekelijkse meeting is elders. Daarna rijden we, in de zwoele avondschemering, naar ons Chapter Deep South om de clubavond te vieren. De A73 is rustig en de gashendel kan wat verder open. Stout? Wellicht; maar niet crimineel. Vervolgens via Melick, Koningsbosch en een stukje Duitsland zijn we alweer op bestemming. Fijn om er te zijn maar jammer dat de rit er weer op zit. Life is about the journey, not the destination. Jammer genoeg zie ik mijn broeders in het zuiden niet elke week dus het “bijpraten” duurt tot in de late uurtjes. Het is nog steeds warm als we terugrijden naar mijn hometown Helmond. Weer genieten.

Zaterdag wijst de Garmin naar Woerden. Daar is de jaarlijkse harleydag en het was er vorig jaar erg gezellig. Op de weg erheen treffen we (toeval of karma?) mijn broer en broer-in-spe tijdens een peukenpauze bij een benzinepomp. Hoewel ik van elke kilometer op de motor geniet is het toch leuker om samen te rijden.

In Woerden treffen we het inmiddels vertrouwde terrein aan vol met fietsen, voornamelijk Harleys. Mijn zespitter valt niet eens op tussen de vele prachtige tweewielers en al snel zitten we gezellig aan een biertje; niet te veel want dat is, volgens justitie, wel crimineel.

Tijdens een rustig ommetje langs de standjes met allerlei prullaria komen we nog veel meer bekenden tegen. Het rondje duurt dan ook meer als een uur 🙂 De namiddag vliegt om en het is tijd om een plan te trekken. Roermond staat op de planning maar de route daar naar toe staat nog niet vast. Het lijkt me leuk om via Ede te rijden. Die gaan vast ook naar Roermond. Helaas waren de jongens al onderweg naar Roermond toen we aankwamen in Ede. Er achteraan dan maar!

Onderweg een culinaire stop in Malden en dat kan ik iedereen aanbevelen. Hoewel van origine een truckstop ben je daar ook als biker altijd zeer welkom. Het eten is prima en betaalbaar en op het terras was het heerlijk toeven. Hoewel zeer dicht aan de snelweg A73 van Nijmegen richting Venlo is het net of je achteraf zit met het uitzicht op de landerijen.

Weer een flink stuk dezelfde snelweg als de avond tevoren en wederom is de temperatuur zo aangenaam dat de jas in de tassen blijft. Wel rij ik, op uitdrukkelijk verzoek van mijn lief, een stukje rustiger en daardoor hoef ik ook wat minder op flitsers te letten. Ontspanning ten top na een stressvolle week.

In Roermond is het al behoorlijk druk. Alle motorclubs van betekenis zijn aanwezig en op een feestje als dit lijken de woorden in de media over “bendes” en “oorlog” nog nooit zover beneven de waarheid als tevoren. Ik zou hier liever het woord “club-harmonie” voor willen gebruiken want er is geen enkele wanklank; enkel gezelligheid, herkenning en veel plezier. Alleen maar bekende gezichten en tijd te kort om met iedereen bij te praten. Voor we het weten is het alweer diep in de nacht.

Ook deze nacht zijn de weergoden ons goedgezind. We zijn dichter bij huis als de nacht tevoren maar de weg, binnendoor over de Noord-Limburgse en Brabantse dorpen, is er niet minder om. Het wordt een cliché maar het is wederom jammer dat we thuis zijn.

Op zondag staat Mill op het programma. Hoewel het geen harleydag meer mag heten maar een American day is het er niet minder gezellig door. Een afgesloten dorpskern met kroegen, live muziek, kraampjes met prullaria, motoren en gevulde terrassen maken het een gewild doel voor de vele HD-rijders. Ook het inmiddels omgeslagen weer heeft weinig invloed. Tussen de buitjes door worden we wel weer droog. Al met al een prima evenement dat op de vaste kalender komt in 2016.

Maar om maar weer eens een cliché te gebruiken: aan alles komt een eind. In het begin van de avond zitten we weer op de motor richting huis.

“Nog even langs streetrock Bakel?” klinkt het onderweg vanaf de duozit. Tuurlijk; ik had ook nog geen zin om naar huis te gaan en slechts 10 minuten later parkeren we de fiets op 15 meter van de ingang van dit festival in het centrum van Bakel. Kunnen de beveiligers mooi een oogje op mijn trouwe paard houden. Ik realiseer me dat dit de eerste keer is dat ik daar rekening mee hou. Tussen de bikers laat ik vaak mijn sleutels zelfs op het contact zitten. No worries; we letten op elkaar en op elkaars bezittingen.

On Stage worden de voorbereidingen getroffen voor het optreden van Navarone. Maar niemand lijkt daar acht op te slaan. Het publiek kijkt me na tot aan de bar. Dat is helaas de rekening die we moeten betalen voor de negatieve media-aandacht. Iedereen ziet een “zware crimineel” lopen in plaats van de vrijgevochten biker, “the rebel without a cause”, de motorrijdende hippie, zoals ik mezelf het liefste zie. Ook de “security” lijkt alleen maar oog voor mij te hebben. Binnen 5 minuten staan er 7 stuks om me heen, op redelijk korte afstand. Onhandig proberen ze net te doen of ze met andere zaken bezig zijn maar het ontgaat zelfs mijn gesprekspartner en mijn meisje niet. WTF? Let maar op mijn motor, zoals ik dat geplanned had!

Ik vond DIT niet gezellig. Mijn biertje smaakte niet. De band klonk er minder goed door. Ik wilde weg, voor het eerst dit weekend. Naar huis; bankzaken doen.

Naar aanleiding van onze Civielrechtelijke procedure tegen de Minister van VenJ en de aandacht in de pers ( Pauw 5 mei 2015 ) stuurde het Ministerie een brief. In deze brief schrijft men: “Ik benadruk dat het beleid gebaseerd is op het rechtmatig inzetten van handhavingsinstrumenten bij geconstateerd normoverschrijdend gedrag en criminele activiteiten.“. Wij zijn natuurlijk het meest geïnteresseerd in dat “geconstateerd normoverschrijdend gedrag en criminele activiteiten.“. Laat ze dat maar eens aantonen alwaar men dat “geconstateerd” heeft. Ook werd aangegeven dat een gesprek mogelijk was. Wij hebben direct te kennen gegeven dat wij hier op in willen gaan. Mogelijk kunnen we buiten de rechtbank een oplossing vinden.

Gisteren, 10 juni, stonden we met 5 personen bij het Ministerie. Afgesproken was dat we om 12:30 aanwezig zouden zijn en met 2 man per club Mr. Ruperti zouden vergezellen. Zelfs de namen waren vooraf bekend gemaakt. Dit alles werd om 10:16 nog eens bevestigd door het ministerie (zie inzet E-mail).

We waren op tijd aanwezig en dronken nog een kopje koffie voor het ministerie. RTL melde zich en vroeg om commentaar. We gaven aan dat we na afloop zouden komen met een verklaring.

Ruim voor 12:30 stonden we aan de balie. Inderdaad werden onze ID’s gecontroleerd en we mochten plaatsnemen in de wachtruimte.

Dan verschijnt de vertegenwoordiging maar die geven eigenlijk direct aan dat de members niet welkom zijn:

Verontwaardigd staan we dus na enkele minuten weer voor de deur. Daar staat RTL te wachten maar is wel, net als wij overigens, verrast dat we zo snel weer buiten staan. We doen toch maar ons verhaal.

Helaas komt dat maar half uit de verf in het korte stukje dat het RTL nieuws hier aan wijd. De problematiek begint ook wel heel moeilijk te worden.

Laat in de middag laat RTL weten aan Mr. Ruperti dat “ze zelf onderzoek hebben gedaan en hebben geconcludeerd dat idd laatste jaren geen strafzaken lopen tegen BLack Sheep en Veterans. We hebben van Landelijk Parket Openbaar Ministerie BEVESTIGD gekregen dat er niks tegen jullie loopt!!!“. Jammer dat DIT niet de reportage opgenomen wordt.

Telkens in de afgelopen 3 jaar horen we “uitvoerders” en/of “handhavers” zeggen dat zij er niks aan kunnen doen. “WIJ DOEN OOK ALLEEN MAAR ONS WERK”. We moeten het maar opnemen met het ministerie. Om maar een voorbeeld te noemen schrijft de hoofdofficier van justitie:

Daartoe waren we dus aanwezig, keurig op afspraak, vooraf bekend gemaakt WIE er zouden komen en 4 kerels een vrije dag genomen. Weer worden we weg gezet; zeg maar gerust voor de gek gehouden.

En lees tenslotte de reactie van MinJus maar eens goed door:

Belangrijk is dat in dit statement het woord “verondersteld” is toegevoegd. Waar is “geconstateerd” gebleven? We zijn weer terug bij het onderzoek van Teun van Ruitenburg: “De huidige aanpak van 1%-MC’s lijkt gebaseerd te zijn op de assumptie dat 1%-MC’s en de leden crimineel zijn per definitie, terwijl dit onderzoek eveneens uitwijst dat werkelijke informatie omtrent criminele activiteiten van de leden ontbreekt.“.

Het beheerst de media: de politie staat ter discussie. Optreden staat ter discussie. Deze week draait de media duidelijk bij. De politie moet weer opgekalefaterd worden. Een vriendelijk offensief. Er moet weer begrip komen. Zelfs kanonnen als Peter R. de Vries worden in stelling gebracht om het image weer op te krikken.  We moeten begrip hebben. Politieambtenaren zijn OOK mensen. Ze hebben ook hun fouten. Maar tegenover de 10 fouten vandaag staan 50.000 goede dingen, zo vertellen de dienders vanavond in Hollandse Zaken. Zelfs de landelijke korpschef zit erbij om steun aan de agenten op straat te geven.

Maar het gaat niet om fouten, in mijn ogen. Het gaat om leugens, verdoezelen, bagatelliseren, doofpotten en meer. Het gaat om de wijze waarop het OM ermee om gaat namelijk ALTIJD de hand boven het hoofd houden, altijd verdedigen, altijd goedpraten.

Ik sprak Eric Stolwijk, via Facebook. Een passage van hem viel erg op: “Ik ga echter niet het werk van mijn collega’s controleren. Al was het maar omdat ik geen aanwijzingen heb dat zij hun werk niet goed doen. Als het echt niet deugt dan zijn er volgens mij in Nederland heel wat juridische wegen om te bewandelen. Ook zijn er advocaten genoeg die daarbij maar al te graag helpen.“. Dit is, mijns inziens, de kern van het probleem. Een gemis aan zelfreinigend vermogen. Dit is een leidinggevende diender. Een man met verantwoordelijkheid over politieambtenaren.

Ook bij de zaak Mitch Henriquez gaat het niet alleen om een “fout” of het “optreden” van de politie. De verontwaardiging ontstond pas toen er aantoonbaar iets niet klopte. Toen de burger het vermoeden kreeg dat dit weer verdedigd zou worden. Toen de “officiële lezing” vorm kreeg en er richting de media werd gecommuniceerd dat Mitch, op weg naar het bureau, onwel geworden zou zijn. Dat is moeilijk te verkroppen door de burger. Daar zijn de problemen begonnen.

En we moeten afwachten waar ze ophouden. Worden deze agenten vervolgd? Of zal het de gebruikelijke weg gaan: sepot van het OM, beklag niet vervolging van de familie, zoekraken van bewijzen, een landsadvocaat die het met hand en tand verdedigd en het gerechtshof die vervolging niet nodig acht. Dan creëer je frustratie.

Ook vanavond schoot Gerard Bouman weer zwaar in de verdediging. Toen Cees Grimbergen opmerkte dat het een “grap”was van Mitch, nota bene na een betoog van een agent dat er veel grappen worden gemaakt tegen agenten in Nederland. Dhr. Bouman vond het “misplaatst”. Even tevoren had hij het nog over het “lopende onderzoek”.

Lopend onderzoek betekent input, waarheidsvinding en alles bekijken. OOK de mogelijkheid dat Mitch een gewoon geintje maakte naar de dienders over zijn jongeheer.

Zelf heb ik het meermaals meegemaakt. Agenten die buiten hun boekje gaan maar vervolgens een proces-verbaal indienen dat bol staat van de leugens. Bewijsmateriaal “verdwijnt”. Het OM seponeert mijn aangifte eigenlijk direct, nog sneller als de “strafzaak” tegen mij. Tijdens het beklag-niet vervolging gaat het gewoon door: verdedigen, bewijs verdoezelen, zaken erbij halen die er niets mee te maken hebben en het OM hangt alles op aan het proces-verbaal dat op ambtsgelofte is opgemaakt. Het gerechtshof wijst vervolging af omdat “kwade intentie” niet bewezen wordt geacht.

Ik wil best mee met de mogelijkheid dat óók de politie fouten kan maken. Dat de politie ook best een bad-hair-day kan hebben. Dat ook de politie wel eens “ongesteld” kan zijn. Maar dan moet de korpsleiding dat ook meenemen. Dan moet het OM daar ook rekening mee houden. Dan moet de zittende magistratuur dat ook in overweging nemen.

Omdat ik altijd in oplossingen probeer te denken heb ik een aantal aanbevelingen:

• Als er (een gedeelte van) een proces-verbaal aantoonbaar niet klopt, verscheur het dan. Bouw niet de gehele casus op rondom het gedeelte van het pv waarvan niet onomstotelijk bewezen is dat het gelogen is. Ga er vanuit dat het gehele proces-verbaal waardeloos is. Laat een of 2 leugens in een pv meewegen in de geloofwaardigheid van de diender.
• Als een proces-verbaal veel zwaarder weegt in de beoordeling van een casus als de getuigenis van een burger dan moeten we ook zwaardere consequenties verbinden aan onwaarheden in een proces-verbaal. Onwaarheden in een proces-verbaal op ambtsgelofte is gelijk aan meineed. Standaard vervolgen dus. Dat motiveert de agent om daar scherper op te letten en geeft de burger een geruststellender gevoel.
• Plaats waarheidsvinding boven het imago van de politie of justitie. Daar heeft de burger behoefte aan. Waarheidsvinding geeft rust en closure.
• Behandel klachten en aangiftes, ook tegen politie, zeer serieus. Een helder zelfreinigend vermogen van de politie ontlast het OM en de rechtspraak behoorlijk.

Verbeter de wereld en begin bij jezelf, ook bij de politie!